Strefy zagrozone wybuchem oznaczenia

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do używania w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest ogromna większość maszyn i urządzeń używanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń oraz sposobów ochronnych przeznaczonych do brania w przestrzeniach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Również do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co było duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z tego czynnika powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i znacznie ułatwiła obieg artykułów w Zgód Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów gwarantujących wielki stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń danych do robocie w okolicach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która zdobyła w mieszkanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z serii dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa działalności w środowiskach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła zmuszać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex