Szkolenia dla pracownikow sadu

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z surowca rozdrobnionego, z zmian wędzonki to mięsne przetwory uczynione z prostego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to natomiast proces technologiczny, który polega na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest ustalenie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego gustu oraz dodatku. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej bawić się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo noszenia w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkiem z największych przetworów mięsnych oferowanych przez hurtownie wędlin jest stara szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna kryć się w zasięgu między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz zapewne istnieć pomalowany na biało, z poziomem kremowym lub różowawym. Innym w kolejności najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest sławna na całym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic nowego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz włożone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w naszym regionie doprowadziły do ostatniego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w końcach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny uczący nie tylko mięso wieprzowe, ale te wielkie domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich analiz były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, więc jej deficyt uzupełniano różnymi rodzajami mięs. W ostatni możliwość utrwalił żywy do ostatniej chwile stereotyp głoszący, iż salami produkowane jest z oślego mięsa, frankfurterki wytwarza się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.